Op donderdagochtend zijn we weer vroeg op pad gegaan om dit maal terug te gaan naar de locatie van vorig jaar, boven op de Torrenthorn. Doordat de lift gesloten is, zat er niets anders op dan via Flaschen / Albinen aan de andere kant van de berg omhoog te lopen. Vanaf de lift bij Flaschen zou volgens de eigenaar van ons appartement het mogelijk zijn omhoog te lopen, alleen zou deze tocht tussen de 2 en 3 uur duren.

Eenmaal aangekomen bij de ski-lift, bleek er nog een smalle weg naar boven te zijn, richting een vakantie-oord. Gelukkig was dit ook met de auto te doen, waardoor we onze voettocht met anderhalf uur hebben kunnen verkorten!! Helaas door de sneeuw was de weg verder afgesloten. Dus, te voet!

Anderhalf uur later zijn we direct naar de kluft van vorig jaar gelopen om te zien hoe deze er bij lag. Helaas waren de dekstenen verwijderd en hadden er andere verzamelaars in gekeken. Echter was de claim (dit is toegestaan in Zwitserland gedurende een periode van 1 jaar en 1 dag) nog steeds van kracht en was zelfs de schroevendraaier met bericht nog waar we hem hadden achtergelaten. Na een korte inspectie bleek dat er zelfs niet gewerkt was in de kluft. Wat een eerlijke mensen die Zwitsers!

Na de taken te hebben verdeeld, zijn we de kwarts ader verder gaan volgen naar beneden en kwam tot onze verbazing al binnen twee uur de eerstvolgende kluft te voorschijn. Helaas niet zo groot als die van vorig jaar, maar dat mocht de pret niet drukken. Hoewel de nieuwe kluft onder de oude zat, bleek deze niet direct verbonden te zijn met de oude. Naar schatting was hij een centimeter of 20 breed en 40 diep.

Even uitrusten na een paar uur hard breken! Het uitzicht blijft adembenemend! Ook rechtsboven de kluften zat een interessante hoek waar een dunne kwarts band aanwezig was, deze is goed op de foto te zien. Hier lagen veel losse kristallen in tot 4 centimeter met potentiëel tot grotere stukken. De aandacht lag echter bij de nieuwe kluft. Ook uit de oude kluft bleken op de bodem nog stukken te zitten, die bedekt waren onder een dikke lag leem en stenen. Toen we deze uit de bodem haalden, was dit ook direct het plafond van de nieuwe kluft, waardoor beiden één geheel zijn geworden. Naar schatting zijn uit beide kluften tussen de 40 en 50 stukken gehaald, variërend in grootte.

De weersvoorspelling was erg slecht, eigenlijk zeer slecht. Het zou van ongeveer 25 graden op donderdag, naar -1 graad op vrijdag gaan, wat voor flinke winterse buien zou zorgen. En ja hoor: dat was dan ook zo. Het heeft de volledige dag geregend en het was vreselijk slecht weer. We hebben letterlijk elk weertype gehad: zon, regen, sneeuw, hagel, donder en bliksem maar vooral heel heeeel veel regen vandaag...

We hebben wel besloten deze dag te gaan zoeken: we zijn hier met een doel om mineralen te zoeken op verschillende plekken in Wallis, Zwitserland. Dus in de stromende regen zijn we naar de Gibelsbach gegaan: een locatie die voor ons nieuw is en gesitueerd is in een rivierbedding hoog in de bergen. We waren pas net onderweg, toen bleek dat het weer extreem slecht zou blijven. Doorweekt van de regen zijn we enkele uren op pad geweest, terwijl het ook nog begon te onweren. Dit zorgde voor vrij gevaarlijke situaties, waardoor we vele keren gestopt zijn op de trip naar de locatie en goed hebben overlegd wat we gaan ondernemen. We zijn bij het zien van de locatie op een 100-200 meter afstand namelijk gestrand op de berghelling, omdat het te gevaarlijk werd. Het pad was volledig weggespoeld, het was nog een voetbreedte breed en er was een helling van tientallen meters diep ernaast. Je kon niet veilig oversteken en we hebben toen gezamenlijk besloten toch terug te keren naar de auto.

Ook dit hoort bij het mineralen zoeken en het verantwoord op pad gaan. Soms ben je bijna op de locatie en moet je toch besluiten terug te keren. We zijn op het einde van de middag in het besneeuwde Leukerbad naar het thermaalbad geweest en hebben daar onze lichamen even de rust gegeven voor de volgende dagen goed te kunnen zoeken. Vanwege het slechte weer hebben we geen foto's kunnen maken en wachten we nu rustig af wat de volgende ochtend ons brengt qua weer...

Een besneeuwde Torrenthorn in de namiddag, nadat het bezoek aan de Gibelsbach geen success bleek te zijn. Vandaag was het stukken beter en was de meeste sneeuw gesmolten. De laatste dag van deze vakantie en we besloten af te sluiten met een bezoek aan de zijde van de Torrenthorn waar we gister geëindigd waren. De top was helaas nog besneeuwd en het pad naar boven nauwelijks begaanbaar. Op zich zou het wel mogelijk zijn om weer te lopen, maar dan was het een volledige sneeuwwandeling vanaf het vakantiepark.

We besloten de ochtend op de helling te zoeken naar nieuwe kwarts aders en die hadden we al snel gevonden. Helaas was hiervoor het nodige breekwerk nodig, wat vlak boven een vakantiepark niet verstandig was. We hebben dit dan ook niet gedaan en hebben de middag van het mooie weer genoten.